Fietsen

Maatjes vertellen

Het verhaal van Amanda

amanda

foto Roy Beusker

“Wat we allemaal doen? O, echt van alles en nog wat…”
Ze werkt als ‘gezinsmaatje’ bij Home-Start: “Het moet gewoon klikken”, zegt Amanda, “vandaar ook dat Home-Start zoveel tijd en moeite steekt in het trainen van de vrijwilligers en het koppelen van de juiste mensen aan elkaar. Ook bij Dounia en mij is dat heel goed gelukt. De eerst keer dat we afspraken zijn we lekker met de jongens naar het strand gegaan. Als je erop uit gaat voelt het allemaal meteen wat minder geforceerd. Het werkte perfect, we hadden echt meteen al een hele leuke dag!” Home-Start vrijwilligers ondersteunen gezinnen waar het (tijdelijk) niet zo goed gaat.

“In het begin kwam ik vrijwel elke week bij Dounia langs, nu is dat een stuk minder. Ik kom niet op een vaste dag of zo. We bellen elkaar gewoon en kijken dan wanneer we allebei kunnen die week, dat werkt voor ons het prettigst. Wat we allemaal doen? O, echt van alles en nog wat… veel praten, spelen met de kinderen of we gaan lekker naar buiten. Soms eten we samen maar er komen soms ook juist hele praktische dingen aan de orde. Zo heb ik Dounia geholpen met het zoeken naar iemand die haar kon helpen met haar administratie. Daar ben ik zelf namelijk ook niet zo goed in, haha…”

“Dit vrijwilligerswerk geeft mij echt zoveel voldoening, iemand te kunnen helpen door er gewoonweg te zijn, door te helpen en te steunen. Er wordt natuurlijk wel wat vrije tijd van je gevraagd (een dagdeel per week) maar je krijgt er ook zoveel energie en voldoening van terug! Ik heb gemerkt dat er soms ook maar heel weinig voor nodig is om een glimlach op iemands gezicht te toveren. Fantastisch is dat!”

Een heel bijzonder maatje: De netwerkcoach

Een netwerkcoach helpt iemand bij het opbouwen en uitbreiden van het sociale netwerk.

 

In het afgelopen jaar ben ik gestart als netwerkcoach bij Tandem. Ik mocht Jelle (45) gaan helpen bij het vergroten van zijn sociale netwerk. Al tijdens de kennismaking sloeg de twijfel toe: is een man met schizofrenie en contactproblemen niet meer gebaat bij een sociale vaardigheidstraining? Jelle was ook huiverig. Hij verwachtte er niet veel van. Hij had al zo veel van dit soort trajecten achter de rug. Toch gingen we de uitdaging aan.

 

netwerkcoachlogoZes maanden later heeft Jelle een schaakmaat gevonden, bezoekt hij ontmoetingsavonden voor mensen met schizofrenie, is hij een oppashond rijker waarmee hij lange wandelingen maakt, ontvangt hij vrienden bij hem thuis en heeft hij een website voor een buurtorganisatie gebouwd waardoor hij weer bezig is met zijn voormalige beroep.

Hoe heeft Jelle dit allemaal voor elkaar gekregen? En waarom nu pas? En niet vijf of drie jaar eerder?

 

Gastheer met zelfvertrouwen

‘Natuurlijk heb ik al de nodige begeleiding en therapie achter de rug, dus je hoeft je als coach niet rijk te rekenen,’ grapt Jelle. ‘Toch is er een aantal belangrijke verschillen tussen eerdere trajecten en de netwerkcoaching. Zo kwam de netwerkcoach bij mij thuis, wat ervoor zorgde dat ik mijn huis opruimde en gezellig maakte. Ik ontdekte dat ik een leuke plek had om mensen te ontvangen en dat ik lang niet zo’n belabberde gastheer was als ik dacht. Ook had deze netwerkcoach de tijd. Met jou praatte ik niet over hoe het met me ging, wij beleefden samen iets. Hierdoor ontstond er een vertrouwensband. En oefende ik ongemerkt met samen erop uit gaan en praten over koetjes en kalfjes, waar ik nooit in uitblonk. Zo kreeg ik steeds meer zelfvertrouwen.’

 

Creativiteit en persoonlijke invulling

Ik herken wat Jelle opmerkt. Al moest ik als kersverse netwerkcoach wel even op gang komen. In het begin richtte ik mij te veel op de problemen waarmee Jelle kampte. Gelukkig werd al snel duidelijk dat  Jelle inventief was, creatief in het vinden van oplossingen en niet voor een gat te vangen. Netwerkcoaching biedt veel ruimte voor creativiteit en een persoonlijke invulling.

 

Op je handen zitten

Je hoeft de modules niet volgens het boekje te doorlopen. De training is meer een gereedschapskist  waar je uithaalt wat nodig is. Jelle was het uitgangspunt. Ik leerde dat juist zijn interesses, bezigheden en manier van kijken, aanknopingspunten waren voor verdere stappen.  Verder heb ik geleerd om  meer op mijn handen te zitten. Eigenlijk is een vraag: ‘Wat wil je dat ik doe?’ of een suggestie: ‘Je zou eens kunnen denken aan…’ vaak al genoeg. Plus een plan van aanpak en duidelijke opdrachten, die Jelle trouwens zelf bedacht.’

 

Bron: Tandemnieuws voor vrijwilligers

 

 

Edwin is enorm blij met vrijwilliger René die hem regelmatig bezoekt

Hij schreef daarover het volgende gedicht:

Een zoektocht naar….
Een reis naar….
Na lang zoeken was jij daar!
 
Met de rust en het begrip en een
Aangename gespreksvorm
Aandacht maar niet zorgelijk
Tijd nemen en terug krijgen wat je deelt
Je laat mij toe in een deel van jouw leven
En wij zijn een tandem vanwege
Het volwaardig elkaar accepteren als mens!!
 
Van een maatje
Voor een maatje

Haarlem april 2014
Edwin Duwel.

 

rene_maatje

—————————————————————————————————-

Maatje zijn loont!

Eva_PietEva (23) is vrijwilliger en loopt stage bij Tandem, het centrum voor mantelzorgondersteuning. Wekelijks bezoekt zij Piet (87) om samen leuke activiteiten te doen.

 

Piet: ‘Ik kan nog maar 5% zien en mijn gehoor is ook niet meer zoals het is geweest. Dat is nogal een belasting voor mijn lieve vrouw Antoinette van 90 jaar. Om haar te ontlasten hebben we tijdens een gesprek met een ouderenadviseur van Tandem laten weten dat een beetje ondersteuning wel fijn zou zijn. En zo is Eva aan ons voorgesteld. We hadden direct een veilig en prettig gevoel bij haar!’ Lees verder…

De ideale match

zwemmen1Liesbeth (65) en Sandra (48) zijn sportmaatjes. Elke vrijdagmiddag zwemmen ze 2,5 uur samen in zwembad het Boerhaavebad in Haarlem.

 

Via het zwembad Boerhaavebad is Liesbeth in aanraking gekomen met het RIBW sportmaatjesproject. Liesbeth: ‘Ik zwem al ruim 25 jaar in het Boerhaavebad. Ik ben een echte waterrat! Ik heb epilepsie. Door mijn epilepsie zwem ik in het ondiepe en mag ik niet alleen zwemmen. Een zwemmaatje is voor mij een goede ondersteuning, voor als er iets gebeurt. Het biedt mij zekerheid, veiligheid en gezelligheid.’

Lees verder…

Je regelt het gewoon met z’n tweetjes

DuinenRia (62) is vriendschappelijk huisbezoeker voor Rita, een kwieke dame van 88 jaar. Elke week maken zij samen een uitstapje, vaak naar een museum of galerie, soms ook naar de duinen of het winkelcentrum.

 

Rita: ‘Ik kom uit een artistiek Maastrichts milieu en heb een actief leven gehad. Ik was stewardess, onderwijzeres en lerares Engels. Ook heb ik altijd geschilderd. Sinds ik glaucoom heb, kan ik geen auto meer rijden en is mijn wereldje erg klein geworden. Mijn kinderen wonen in het buitenland en mijn beste vriendin heeft dementie.

Lees verder…

Alva Koehorst bezoekt ouderen

Maatjes_Alva_Lenie2Wat het werk als maatje zo leuk maakt, is de lach op het gezicht bij de ander. Je voelt hoe iemand het waardeert dat je er bent.

 

Alva: ‘Dat is ook goed voor jezelf. Het belangrijkste vind ik, dat een maatje helpt de eenzaamheid onder ouderen te verminderen. En dat leidt weer ertoe, dat ouderen zelf activiteiten gaan ondernemen.’ Lenie vult aan: ‘Ik vind het heerlijk als Alva komt! Ze is min of meer een vriendin van mij geworden. Ik kan haar niet missen!’

Een passende match zit vaak in kleine dingen

Ivonne is geen maatje maar is vrijwilligerscoördinator bij Humanitas Vriendschappelijk Huisbezoek. Zij doet dit werk vrijwillig en koppelt maatjes aan hulpvragers.

 

Ivonne: ‘Wij krijgen veel vragen binnen via maatschappelijk werk van mensen die door omstandigheden weinig contacten hebben. Ik ga altijd eerst bij de hulpvrager (wij zeggen deelnemer) op bezoek om te kijken hoe de thuissituatie is en wat de deelnemer wil.’

Lees verder…

Sportmaatjes

Haneke_AnnemarieNaast haar drukke baan in de zorg gaat Annemarie wekelijks met plezier op stap met Henneke, die kampt met een angststoornis. Het Sportmaatjesproject van RIBW K/AM bracht de twee samen. Doel van de ontmoetingen is het doorbreken van Hennekes isolement, waarbij gezelligheid voorop staat.

 

Annemarie: ‘Ik zie haar als Henneke, niet als patiënt of dossier. Als ik niet had geweten over haar psychische achtergrond, zou ik denken dat ze prettig gestoord is, net als ik en de rest van mijn familie. Ik weet dat ze een medisch stempel heeft, maar er zit veel meer in Henneke.

Lees verder…

Dimitri is more than a buddy, he is my friend!

SportschoolDimitri and Dave Milan (23 yrs old from Vicenza, Italy) visited the gym together for two months. With a size of a kind of giant, Dimitri is 25 years old and he is half Dutch and half Greek.

 

Dave: ‘My friend Dimitri suffers of a “light” form of autism, that makes him having some troubles in life to manage himself. You know, lots of people that work in the gyms, they said “we work with people”, but that’s unfortunately not completely true in the majority cases. I’m not the best personal trainer in the world, that’s for sure, but if I can leave apart the modesty for a moment, I can proudly say that I’m very good to feel the heart of who is in front of me.

Lees verder…

Caroline Starreveld bezoekt verschillende ouderen

caroline2_klCaroline bezoekt verschillende ouderen en helpt als de eenzaamheid van een oudere te verlichten.

 

Caroline: ‘Je biedt gezelschap, gaat samen naar buiten, je bent een lichtpuntje voor de ander. Ik vind het fijn tegen elkaar open een eerlijk te zijn en voel me erg gewaardeerd. Na elk bezoek vraag ik, of de ander het prettig heeft gevonden en steeds krijg ik “ja” te horen! Een belangrijke voorwaarde om maatje te zijn is kunnen luisteren. Het gaat niet om jouw onderwerpen, maar om die van je gespreksgenoot!’